بی‌حسی لاله گوش؛ علت، درمان و زمان مراجعه به پزشک

گاهی تنها چند دقیقه پس از بیدار شدن از خواب متوجه می‌شوید که لاله یکی از گوش‌هایتان حس طبیعی ندارد. شاید آن را ماساژ دهید یا چند دقیقه صبر کنید و همه چیز به حالت عادی برگردد. اما اگر این اتفاق چندین بار تکرار شود یا بدون دلیل مشخص ایجاد شود، طبیعی است که این سؤال ذهن شما را درگیر کند که آیا بی‌حسی لاله گوش نشانه یک بیماری است؟

واقعیت این است که پاسخ این سؤال همیشه یکسان نیست. در بسیاری از افراد، این حالت به دلیل فشار موقت روی اعصاب یا کاهش کوتاه‌مدت جریان خون ایجاد می‌شود و جای نگرانی ندارد. با این حال، گاهی همین علامت می‌تواند اولین نشانه از یک مشکل عصبی، بیماری عفونی یا حتی یکی از عوارض برخی جراحی‌های ناحیه گوش و صورت باشد.

اشتباهی که بسیاری از افراد مرتکب می‌شوند این است که تصور می‌کنند لاله گوش تنها از پوست و غضروف تشکیل شده و بی‌حس شدن آن اهمیت خاصی ندارد. در حالی که این بخش از گوش نیز مانند سایر قسمت‌های بدن دارای شبکه‌ای از اعصاب حسی و رگ‌های خونی است و هر اختلالی در عملکرد این ساختارها می‌تواند باعث احساس کرختی، گزگز یا کاهش حس شود.

شناخت علت بی‌حسی لاله گوش اهمیت زیادی دارد، زیرا روش درمان در هر فرد به عامل ایجادکننده بستگی دارد. در این مقاله، علاوه بر بررسی شایع‌ترین و مهم‌ترین علت‌های این مشکل، به علائمی اشاره خواهیم کرد که در صورت مشاهده آن‌ها نباید مراجعه به پزشک را به تعویق انداخت.

بی‌حسی لاله گوش دقیقاً به چه معناست؟

بی‌حسی لاله گوش به حالتی گفته می‌شود که حس طبیعی پوست این ناحیه به طور کامل یا نسبی کاهش پیدا کند. بعضی افراد آن را به صورت کرختی توصیف می‌کنند، برخی احساس گزگز یا مورمور شدن دارند و عده‌ای نیز می‌گویند هنگام لمس گوش، احساس طبیعی قبل را تجربه نمی‌کنند.

این حالت ممکن است تنها چند دقیقه ادامه داشته باشد یا ساعت‌ها و حتی روزها باقی بماند. همچنین ممکن است فقط یک گوش را درگیر کند یا به ندرت در هر دو گوش ایجاد شود.

نکته مهم این است که بی‌حسی لاله گوش به تنهایی یک بیماری محسوب نمی‌شود؛ بلکه نشانه‌ای است که می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. به همین دلیل، بررسی مدت زمان بی‌حسی، علائم همراه و شرایط ایجاد آن، نقش مهمی در تشخیص علت اصلی دارد.

چرا لاله گوش بی‌حس می‌شود؟

برای درک علت این مشکل، ابتدا باید بدانیم حس لاله گوش چگونه ایجاد می‌شود.

پوست لاله گوش توسط چند شاخه عصبی مختلف عصب‌رسانی می‌شود. این اعصاب پیام‌های مربوط به لمس، درد و دما را از پوست به مغز منتقل می‌کنند. در کنار آن، عروق خونی وظیفه رساندن اکسیژن و مواد مغذی به این بافت را بر عهده دارند.

هر عاملی که باعث فشار روی اعصاب، التهاب آن‌ها یا کاهش جریان خون شود، می‌تواند انتقال پیام‌های عصبی را مختل کند و در نتیجه فرد احساس بی‌حسی یا گزگز داشته باشد. به همین دلیل است که علت این علامت همیشه از خود گوش منشأ نمی‌گیرد و گاهی مشکل در گردن، اعصاب یا حتی بیماری‌های عمومی بدن است.

شایع‌ترین علت‌های بی‌حسی لاله گوش

فشار روی گوش هنگام خواب

اگر بی‌حسی بلافاصله بعد از بیدار شدن ایجاد شده باشد، احتمال زیادی وجود دارد که علت آن فشار طولانی‌مدت روی لاله گوش باشد.

هنگام خواب، وزن سر می‌تواند برای چند ساعت روی یک سمت گوش قرار بگیرد. این فشار باعث کاهش موقت خون‌رسانی و فشرده شدن اعصاب سطحی می‌شود. در نتیجه، فرد پس از بیدار شدن احساس می‌کند لاله گوش کرخت شده یا لمس آن مانند همیشه نیست.

در اغلب موارد، با تغییر وضعیت بدن و بازگشت جریان طبیعی خون، حس گوش طی چند دقیقه برمی‌گردد و نیاز به درمان خاصی وجود ندارد.

اگر این اتفاق تقریباً هر روز تکرار می‌شود، بهتر است نوع بالش، وضعیت خواب و حتی عادت خوابیدن روی یک سمت بدن را بررسی کنید.

قرار گرفتن در معرض هوای سرد

هوای سرد یکی از علت‌های شایع و در عین حال کم‌اهمیت بی‌حسی لاله گوش است.

بدن برای جلوگیری از هدر رفتن گرما، در هوای سرد رگ‌های خونی پوست را منقبض می‌کند. این واکنش طبیعی باعث کاهش موقت جریان خون در قسمت‌هایی مانند گوش، بینی و انگشتان می‌شود. به همین دلیل بسیاری از افراد در فصل زمستان ابتدا احساس کرختی و سپس گزگز در لاله گوش پیدا می‌کنند.

اگر پس از ورود به محیط گرم، حس طبیعی گوش به سرعت برگردد، معمولاً جای نگرانی وجود ندارد. اما اگر پوست گوش تغییر رنگ بدهد، درد شدیدی ایجاد شود یا بی‌حسی ادامه پیدا کند، لازم است احتمال سرمازدگی بررسی شود.

ضربه به لاله گوش

هر ضربه‌ای که به گوش وارد می‌شود، لزوماً باعث پارگی یا خونریزی نخواهد شد. گاهی شدت ضربه فقط به اندازه‌ای است که اعصاب سطحی یا بافت نرم لاله گوش را تحت تأثیر قرار دهد.

در چنین شرایطی ممکن است علاوه بر بی‌حسی، علائمی مانند درد، تورم یا کبودی نیز دیده شود. اگر آسیب محدود باشد، معمولاً با کاهش التهاب، حس طبیعی نیز به تدریج بازمی‌گردد.

اما اگر شکل ظاهری گوش تغییر کرده باشد، درد شدید وجود داشته باشد یا تورم به سرعت افزایش پیدا کند، مراجعه به پزشک ضروری است؛ زیرا ممکن است خون در زیر پوست جمع شده باشد یا آسیب جدی‌تری به بافت گوش وارد شده باشد.

سوراخ کردن گوش

احساس بی‌حسی خفیف بعد از سوراخ کردن گوش، به‌ویژه در چند روز اول، غیرمعمول نیست. هنگام ایجاد سوراخ، رشته‌های عصبی بسیار ظریفی که در پوست قرار دارند تحریک می‌شوند و ممکن است تا زمان ترمیم کامل، حس این ناحیه کمی متفاوت باشد.

آنچه اهمیت دارد، مدت زمان باقی ماندن این علامت است. اگر چند هفته از سوراخ کردن گوش گذشته و همچنان بی‌حسی ادامه دارد یا همراه با قرمزی، ترشح، تورم یا درد شدید است، احتمال عفونت یا آسیب عصبی باید توسط پزشک بررسی شود.

همچنین استفاده از گوشواره‌های سنگین یا فلزاتی که باعث حساسیت پوستی می‌شوند، می‌تواند روند بهبود را مختل کند.

حساسیت به گوشواره یا محصولات آرایشی

گاهی مشکل از خود گوش نیست، بلکه واکنش پوست به یک ماده حساسیت‌زا باعث ایجاد علائم می‌شود.

فلزاتی مانند نیکل که در برخی گوشواره‌ها وجود دارند، می‌توانند در افراد مستعد باعث التهاب پوست شوند. علاوه بر آن، رنگ مو، اسپری مو، عطر یا برخی محصولات آرایشی نیز ممکن است پوست اطراف گوش را تحریک کنند.

در این شرایط معمولاً بی‌حسی تنها علامت نیست و فرد همزمان دچار خارش، قرمزی، سوزش یا پوسته‌ریزی نیز می‌شود. حذف عامل حساسیت‌زا و درمان التهاب، معمولاً باعث برطرف شدن این مشکل خواهد شد.

علت‌هایی که نباید نادیده گرفته شوند

همه موارد بی‌حسی لاله گوش به فشار هنگام خواب یا قرار گرفتن در هوای سرد مربوط نمی‌شوند. اگر این علامت بدون دلیل مشخص ایجاد شود، بارها تکرار شود یا همراه با علائم دیگری باشد، لازم است احتمال برخی بیماری‌های زمینه‌ای نیز در نظر گرفته شود.

زونا؛ وقتی یک ویروس قدیمی دوباره فعال می‌شود

اگر در کودکی به آبله‌مرغان مبتلا شده باشید، ویروس عامل این بیماری همچنان در بدن شما باقی مانده است. این ویروس سال‌ها در سلول‌های عصبی به صورت غیرفعال زندگی می‌کند و ممکن است در شرایطی مانند افزایش سن، استرس شدید یا ضعف سیستم ایمنی دوباره فعال شود.

زمانی که زونا اعصاب اطراف گوش را درگیر می‌کند، معمولاً اولین علامت آن درد یا سوزش است، اما بعضی بیماران پیش از ظاهر شدن تاول‌های پوستی، از احساس بی‌حسی یا کرختی در لاله گوش شکایت می‌کنند.

با پیشرفت بیماری، ممکن است علائم دیگری نیز ظاهر شوند، از جمله:

  • درد شدید در یک سمت گوش
  • ایجاد تاول‌های کوچک و دردناک
  • وزوز گوش
  • کاهش شنوایی
  • سرگیجه
  • ضعف عضلات همان سمت صورت

درمان زودهنگام زونا اهمیت زیادی دارد. هرچه داروهای ضدویروس در ساعات اولیه بیماری شروع شوند، احتمال آسیب ماندگار به عصب کمتر خواهد بود.

آیا فلج بل می‌تواند باعث بی‌حسی لاله گوش شود؟

فلج بل بیشتر به دلیل افتادگی ناگهانی یک سمت صورت شناخته می‌شود، اما بسیاری از بیماران چند ساعت یا حتی چند روز قبل از ضعیف شدن عضلات صورت، احساس درد یا ناراحتی در اطراف گوش را تجربه می‌کنند.

بی‌حسی لاله گوش در فلج بل معمولاً علامت اصلی نیست، اما التهاب اطراف عصب صورت می‌تواند باعث ایجاد احساس سنگینی، مورمور شدن یا کاهش حس در این ناحیه شود.

اگر بی‌حسی گوش با علائمی مانند کج شدن لب، بسته نشدن کامل چشم، آبریزش از گوشه دهان یا تغییر حالت صورت همراه باشد، مراجعه سریع به پزشک ضروری است؛ زیرا شروع درمان در روزهای نخست، شانس بهبود را افزایش می‌دهد.

دیابت و آسیب اعصاب محیطی

یکی از عوارض شناخته‌شده دیابت، آسیب تدریجی اعصاب محیطی است. زمانی که قند خون برای مدت طولانی کنترل نشود، اعصاب بدن به‌تدریج آسیب می‌بینند و انتقال پیام‌های عصبی با اختلال مواجه می‌شود.

اگرچه این مشکل بیشتر در پاها و دست‌ها دیده می‌شود، اما در برخی افراد ممکن است اعصاب صورت و گوش نیز تحت تأثیر قرار بگیرند.

بی‌حسی ناشی از دیابت معمولاً به‌تدریج ایجاد می‌شود و ممکن است با علائم زیر همراه باشد:

  • گزگز انگشتان دست یا پا
  • سوزش کف پا
  • کاهش حس لمس
  • اختلال در تعادل
  • دیر خوب شدن زخم‌ها

در چنین شرایطی، درمان تنها به برطرف کردن بی‌حسی محدود نمی‌شود. مهم‌ترین اقدام، کنترل مناسب قند خون و جلوگیری از پیشرفت آسیب عصبی است.

کمبود ویتامین B12

ویتامین B12 نقش مهمی در سلامت اعصاب دارد. کمبود این ویتامین باعث می‌شود پوشش محافظ رشته‌های عصبی به‌تدریج آسیب ببیند و علائمی مانند گزگز، بی‌حسی یا ضعف عضلانی ایجاد شود.

افرادی که رژیم غذایی کاملاً گیاهخواری دارند، سالمندان، بیماران مبتلا به مشکلات جذب روده یا افرادی که سابقه جراحی معده دارند، بیشتر در معرض این کمبود قرار می‌گیرند.

البته توجه داشته‌باشید اگر کمبود ویتامین B12 در مراحل اولیه تشخیص داده شود، با درمان مناسب معمولاً علائم عصبی نیز بهبود پیدا می‌کنند.

آیا مشکل می‌تواند از گردن باشد؟

شاید در نگاه اول ارتباطی بین گردن و لاله گوش وجود نداشته باشد، اما بخشی از اعصاب حسی گوش از ناحیه گردن منشأ می‌گیرند.

به همین دلیل، بیماری‌هایی مانند بیرون‌زدگی دیسک گردن، آرتروز مهره‌های گردنی یا فشار روی ریشه‌های عصبی می‌توانند باعث انتشار درد یا بی‌حسی به سمت گوش شوند.

اگر علاوه بر بی‌حسی لاله گوش، علائمی مانند گردن‌درد، خشکی حرکات گردن، درد شانه یا انتشار درد به بازو دارید، ممکن است منشأ اصلی مشکل در ستون فقرات گردنی باشد.

بی‌حسی بعد از جراحی گوش یا صورت

بسیاری از بیماران پس از انجام جراحی‌های ناحیه گوش یا صورت، از کاهش حس لاله گوش شکایت می‌کنند. این اتفاق معمولاً به دلیل کشیده شدن یا آسیب موقت شاخه‌های ظریف اعصاب پوستی در حین جراحی رخ می‌دهد.

بی‌حسی ممکن است بعد از جراحی‌هایی مانند موارد زیر دیده شود:

در بیشتر موارد، اعصاب به مرور زمان ترمیم می‌شوند و حس پوست طی چند هفته یا چند ماه بازمی‌گردد. البته مدت زمان بهبودی در افراد مختلف یکسان نیست و به نوع جراحی و میزان درگیری عصب بستگی دارد.

نقش استرس در بی‌حسی لاله گوش چیست؟

استرس به‌تنهایی به اعصاب لاله گوش آسیب نمی‌زند، اما می‌تواند زمینه بروز برخی علائم جسمی را فراهم کند.

در شرایط اضطراب شدید، تغییر در الگوی تنفس، افزایش تنش عضلات گردن و تغییرات موقت در گردش خون ممکن است باعث احساس گزگز یا بی‌حسی در قسمت‌های مختلف بدن شود. بعضی افراد در حملات اضطرابی، علاوه بر انگشتان دست یا لب‌ها، احساس کرختی در گوش‌ها را نیز گزارش می‌کنند.

با این حال، اگر این علامت برای نخستین بار ایجاد شده یا مکرر تکرار می‌شود، نباید بدون بررسی پزشکی آن را صرفاً به استرس نسبت داد.

چه زمانی بی‌حسی لاله گوش می‌تواند نشانه یک مشکل جدی باشد؟

در بیشتر موارد، بی‌حسی لاله گوش به‌تنهایی اورژانسی نیست. اما اگر این علامت همراه با سایر نشانه‌ها ظاهر شود، ممکن است بیانگر یک بیماری مهم‌تر باشد.

در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر، بهتر است هرچه زودتر به پزشک مراجعه کنید:

  • بی‌حسی بیش از ۲۴ تا ۴۸ ساعت ادامه داشته باشد.
  • کاهش ناگهانی شنوایی ایجاد شود.
  • درد شدید یا ضربان‌دار در گوش وجود داشته باشد.
  • سرگیجه شدید یا اختلال تعادل رخ دهد.
  • عضلات یک سمت صورت ضعیف شوند یا افتادگی پیدا کنند.
  • تاول یا بثورات دردناک اطراف گوش ظاهر شوند.
  • ترشح چرکی یا خونی از گوش خارج شود.
  • بی‌حسی به صورت، گردن یا اندام‌ها گسترش پیدا کند.

وجود این علائم لزوماً به معنای یک بیماری خطرناک نیست، اما نیاز به ارزیابی سریع‌تر توسط پزشک را نشان می‌دهد.

پزشک چگونه علت بی‌حسی لاله گوش را تشخیص می‌دهد؟

از آنجا که بی‌حسی لاله گوش یک بیماری مستقل نیست، تشخیص صحیح آن بیشتر از هر چیز به پیدا کردن علت زمینه‌ای بستگی دارد. به همین دلیل، پزشک تنها به معاینه خود گوش اکتفا نمی‌کند و ابتدا سؤالاتی درباره زمان شروع علائم، مدت ماندگاری، یک‌طرفه یا دوطرفه بودن بی‌حسی و وجود علائم همراه می‌پرسد.

برای مثال، اگر بی‌حسی پس از یک ضربه یا جراحی ایجاد شده باشد، مسیر بررسی با زمانی که این علامت به‌تدریج و بدون علت مشخص ظاهر شده، تفاوت دارد. همچنین وجود بیماری‌هایی مانند دیابت، مشکلات ستون فقرات گردنی یا سابقه زونا نیز می‌تواند سرنخ‌های مهمی در اختیار پزشک قرار دهد.

در معاینه، پوست لاله گوش از نظر التهاب، تغییر رنگ، ضایعات پوستی یا علائم عفونت بررسی می‌شود. سپس وضعیت مجرای گوش، پرده گوش و عملکرد اعصاب صورت ارزیابی خواهد شد تا مشخص شود آیا مشکل تنها به لاله گوش محدود است یا بخش‌های دیگر نیز درگیر شده‌اند.

اگر پزشک احتمال دهد که علت بی‌حسی به بیماری‌های عصبی یا متابولیک مربوط است، ممکن است انجام برخی بررسی‌های تکمیلی را توصیه کند. این بررسی‌ها بسته به شرایط هر بیمار متفاوت است و ممکن است شامل آزمایش قند خون، اندازه‌گیری سطح ویتامین B12، شنوایی‌سنجی، تصویربرداری از گردن یا مغز و در برخی موارد تست‌های تخصصی اعصاب باشد.

درمان بی‌حسی لاله گوش به علت آن بستگی دارد

یکی از اشتباهات رایج این است که افراد به دنبال دارویی هستند که صرفاً بی‌حسی را برطرف کند؛ در حالی که بی‌حسی تنها یک علامت است و تا زمانی که علت اصلی مشخص نشود، درمان مؤثری نیز وجود نخواهد داشت.

اگر علت، فشار روی گوش یا قرار گرفتن در معرض سرما باشد، معمولاً با برطرف شدن عامل ایجادکننده، حس طبیعی نیز طی مدت کوتاهی بازمی‌گردد و نیاز به درمان خاصی نیست.

در مقابل، اگر منشأ مشکل عفونت باشد، ممکن است درمان با آنتی‌بیوتیک یا داروهای ضدویروس ضروری باشد. در بیمارانی که دچار زونا شده‌اند، شروع سریع داروهای ضدویروس می‌تواند احتمال آسیب دائمی عصب را کاهش دهد.

در مواردی که کمبود ویتامین B12 عامل ایجادکننده باشد، اصلاح این کمبود معمولاً باعث بهبود تدریجی علائم می‌شود. همچنین اگر دیابت در بروز آسیب عصبی نقش داشته باشد، کنترل مناسب قند خون مهم‌ترین بخش درمان خواهد بود.

گاهی نیز منشأ بی‌حسی در ستون فقرات گردنی قرار دارد. در این شرایط، بسته به علت، ممکن است پزشک فیزیوتراپی، داروهای ضدالتهاب یا سایر درمان‌های تخصصی را پیشنهاد کند.

به طور کلی، هرچه علت اصلی زودتر تشخیص داده شود، احتمال بهبود کامل نیز بیشتر خواهد بود.

آیا درمان‌های خانگی مؤثر هستند؟

اگر بی‌حسی لاله گوش پس از خوابیدن روی یک سمت بدن یا قرار گرفتن در هوای سرد ایجاد شده باشد و هیچ علامت دیگری وجود نداشته باشد، معمولاً اقدامات ساده می‌توانند به بازگشت سریع‌تر حس طبیعی کمک کنند.

برای مثال، تغییر وضعیت بدن، گرم نگه داشتن گوش، کاهش فشار روی لاله گوش و خودداری از استفاده طولانی‌مدت از هدفون یا کلاه‌های تنگ، اغلب کافی است.

با این حال، نباید هر نوع بی‌حسی را با درمان‌های خانگی مدیریت کرد. استفاده خودسرانه از قطره‌های گوش، مصرف دارو بدون تجویز پزشک یا امتحان کردن روش‌های درمانی غیرعلمی، نه‌تنها کمکی به تشخیص علت نمی‌کند، بلکه گاهی می‌تواند روند درمان را نیز به تأخیر بیندازد.

اگر بی‌حسی بیش از یک یا دو روز ادامه پیدا کند یا همراه با درد، کاهش شنوایی یا سایر علائم هشداردهنده باشد، بهترین اقدام مراجعه به پزشک است.

آیا می‌توان از بی‌حسی لاله گوش پیشگیری کرد؟

همیشه نمی‌توان از بروز این علامت جلوگیری کرد، اما رعایت چند نکته ساده می‌تواند احتمال آن را کاهش دهد.

اگر عادت دارید همیشه روی یک سمت بدن بخوابید، بهتر است هر از گاهی وضعیت خواب خود را تغییر دهید تا فشار طولانی‌مدت روی یک گوش وارد نشود.

در روزهای سرد سال، استفاده از کلاه یا پوشش مناسب برای گوش‌ها از کاهش شدید جریان خون جلوگیری می‌کند. همچنین اگر از هدفون‌های بزرگ یا کلاه ایمنی استفاده می‌کنید، مطمئن شوید که فشار زیادی به لاله گوش وارد نمی‌شود.

کنترل مناسب بیماری‌هایی مانند دیابت، درمان کمبود ویتامین B12 و مراجعه به مراکز معتبر برای سوراخ کردن گوش نیز از اقداماتی هستند که می‌توانند احتمال بروز برخی از علت‌های بی‌حسی را کاهش دهند.

جمع‌بندی

بی‌حسی لاله گوش در بسیاری از موارد به علت فشار موقت روی اعصاب، قرار گرفتن در معرض سرما یا تحریک بافت‌های این ناحیه ایجاد می‌شود و معمولاً طی مدت کوتاهی برطرف خواهد شد. با این حال، ادامه‌دار شدن این علامت یا همراه شدن آن با درد، کاهش شنوایی، سرگیجه، ضعف عضلات صورت یا ضایعات پوستی می‌تواند نشان‌دهنده یک مشکل جدی‌تر باشد که به بررسی پزشکی نیاز دارد.

اگر بی‌حسی بدون علت مشخص ایجاد شده، مرتب تکرار می‌شود یا کیفیت زندگی شما را تحت تأثیر قرار داده است، بهتر است آن را نادیده نگیرید. تشخیص زودهنگام علت زمینه‌ای، علاوه بر کاهش نگرانی، در بسیاری از موارد باعث می‌شود درمان مؤثرتر و احتمال بروز عوارض کمتر باشد.

پرسش‌های متداول

آیا بی‌حسی لاله گوش خودبه‌خود برطرف می‌شود؟

اگر علت آن فشار، سرما یا تحریک موقت اعصاب باشد، معمولاً ظرف چند دقیقه تا چند ساعت برطرف می‌شود. اما اگر این علامت ادامه پیدا کند یا مرتب تکرار شود، باید علت آن بررسی شود.

بی‌حسی فقط در یک گوش طبیعی است؟

بله، در بسیاری از موارد بی‌حسی تنها یک گوش را درگیر می‌کند؛ به‌ویژه اگر علت آن فشار موضعی، ضربه یا آسیب یکی از اعصاب باشد. با این حال، اگر این وضعیت بدون علت مشخص ایجاد شود یا طولانی‌مدت باشد، بهتر است توسط پزشک ارزیابی شود.

آیا بی‌حسی لاله گوش باعث کاهش شنوایی می‌شود؟

خیر. لاله گوش نقش مستقیمی در عملکرد عصب شنوایی ندارد. با این حال، اگر علت بی‌حسی بیماری‌هایی باشد که گوش میانی یا داخلی را نیز درگیر کرده‌اند، ممکن است کاهش شنوایی هم ایجاد شود.

بعد از جراحی گوش، بی‌حسی تا چه مدت طبیعی است؟

پس از برخی جراحی‌های گوش یا صورت، کاهش حس لاله گوش می‌تواند تا چند هفته یا حتی چند ماه ادامه داشته باشد. مدت زمان بهبود به نوع جراحی و میزان درگیری اعصاب بستگی دارد و در بیشتر بیماران، حس پوست به‌تدریج بازمی‌گردد.

آیا استرس می‌تواند تنها علت بی‌حسی لاله گوش باشد؟

استرس ممکن است احساس گزگز یا کرختی را تشدید کند، اما نباید بدون بررسی پزشکی، آن را تنها علت این علامت دانست. به‌ویژه اگر بی‌حسی برای اولین بار ایجاد شده یا با علائم دیگری همراه است.

guest
0 دیدگاه یا سوال
جدیدترین
قدیمی‌ترین بیشترین امتیاز